“Wees niet bang, want Ik ben bij je.”

Deze tekst uit Jesaja stond op Davids geboortekaartje. De afgelopen week was deze tekst weer heel relevant voor ons. David moest alweer naar het ziekenhuis, dit keer om zijn liesbreuk te laten opereren. We hadden begrepen dat dit pas eind januari zou gebeuren, dus de oproep kwam onverwacht snel voor ons.

Maandag werd David opgenomen en dinsdag werd hij geopereerd. De operatie zelf ging prima. Het venijn zat hem in de staart: een narcose is best riskant voor vroeggeboren kinderen. Na de operatie had David dan ook een paar uur lang veel moeite om zijn ademhaling weer goed onder controle te krijgen. Terwijl hij bij Hannah op schoot zat kreeg hij een nare ademstilstand. In no time stond de hele zaal vol met artsen. Gelukkig ademde hij met wat hulp al snel weer door. Daarna dronk hij een fles leeg en keek hij weer helder uit zijn oogjes. Voor de zekerheid werden zijn hartslag, ademhaling en zuurstofopname nog 24 uur bewaakt. Woensdag mocht hij weer met ons mee naar huis.

David lijkt nu weinig last van de operatie te hebben. Hij heeft een klein sneetje in zijn lies, dat op den duur helemaal verdwijnt. Hij slaapt weer lekker in zijn eigen bedje en drinkt goed. Ook drinkt hij steeds beter uit de borst.

Davids papa en mama hadden meer moeite met Davids opname. Het heeft lichamelijk en geestelijk veel van ons gevraagd dat hij weer in het ziekenhuis lag. Hopelijk kunnen we, nu hij weer thuis is, met zijn drieën lekker tot rust komen. We hebben in ieder geval veel zin om David morgen aan iedereen te laten zien. Jullie zijn tussen 1 en 3 en 7 en 9 van harte welkom!

Share|